Sinds 1986 loopt de Belgische Herman Brusselmans - in eigen woorden - met haar rond tot op zijn kont, en 'dat steekt op den duur tegen'. Dus besloot de 65-jarige schrijver na al die tijd drastisch de schaar in zijn lange lokken te zetten.
'Zo dood als een pier'
De afgelopen jaren kleurde zijn coupe ietwat grijs, maar nog steeds waren zijn karakteristieke lange haren aanwezig. Niet meer dus! Brusselmans was z’n lange kapsel namelijk zat, schrijft hij in z’n column voor Humo. ‘Mijn haar was dof, zo dood als een pier. Het brak af langs alle kanten’, vertelt hij over het kappersbezoek. ‘Het hing er ook al 37 jaar, hè.’
Veel werk
‘Het was altijd zoveel werk, dat wassen en conditioner gebruiken.’ Bovendien had zijn zoontje Ramon, die een paar maanden oud is, ontdekt dat het leuk is om te spelen met zo’n interessante coupe. ‘Mijn zoontje pakte altijd mijn haar vast en zijn vuistjes zaten dan vol. Het brak af als je er nog maar naar blies, en telkens als m’n zoontje Roman met z’n knuistje in m’n haar greep, trok hij zeker honderd haren uit m’n ouwe kop. Laatst dacht ik: oké, nu ben ik het echt beu. Gisteren is het geknipt. Ik zie er helemaal anders uit nu, het voelt wel wat raar. Maar het is veel beter, frisser ook. En misschien word ik nu wat minder snel herkend en aangesproken.’
Imago
Sommige mensen in zijn positie zouden misschien bang zijn dat ze hun imago kwijt zouden raken. Het haar van de schrijver is immers erg verweven met zijn identiteit. ‘Ik ben altijd iemand geweest die helemaal geen imago wil. Ik ben immers altijd mezelf, zoals de uitdrukking luidt.’ Tot slot zegt hij: ‘Fuck het imago.’
Plaats reactie
0 reacties
Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.
Bekijk alle reacties